Niet elk leven is enkel rozengeur en maneschijn, maar de bosmestkever maakt het wel heel bont. De bosmestkever wordt nergens blijer van dan van poep. Maar er zijn drollen waar zelfs de bosmestkever zijn neus voor ophaalt. Niet omdat ze niet lekker ruiken, maar omdat er vleesresten in zitten. Bosmestkevers zijn namelijk vegetariërs!
Wanneer een bosmestkever de drol van bijvoorbeeld een wolf tegenkomt, zal deze hier met een boogje omheen lopen. Wolven zijn immers carnivoren, dus bevat hun poep vleesresten. De poep van een edelhert kan op meer goedkeuring rekenen; edelherten zijn herbivoren. En ligt er stront van bijvoorbeeld een das? Dan kan het zijn dat de bosmestkever tóch even een kijkje neemt, ondanks dat hij ook vleesresten kan tegenkomen. Hij gaat dan op zoek naar de plantenresten in de drol; dassen zijn omnivoren.
Niet alleen tijdens het ontbijt, de lunch en tijdens een romantisch diner voor twee houden bosmestkevers zich bezig met poep. Voor hen is het ook het begin van het leven. Wanneer een drol aan alle eisen voor een gelukkige jeugd voldoet, graaft de bosmestkever een gang van 5 – 30 centimeter diep ónder deze drol. Deze gang kent meerdere zijgangen, welke worden gevuld met stukjes plant en… mest! Aan het eind van een gang komt tot slot één eitje te liggen. Een geurig begin voor een schijtleven.
Tim Duchatteau